دانشمندان: پختن غذا موجب تکامل انسان شده است
محققان مي گويند: پختن و آماده کردن غذا موجب تحول چشمگير در تکامل انسان شده است.
به گزارش بي بي سي نيوز، اين نظريه جديد پژوهشگران حاکي از آن است که اگر پختن را نياموخته بوديم، نه تنها هنوز شبيه به شامپانزه بوديم، بلکه مثل آنها بايد بخش اعظم روزمان را صرف جويدن مي کرديم.
در اين نظريه آمده است: اگر به خاطر غذاي پخته نبود، يک فرد معمولي بايد روزانه حدود پنج کيلوگرم مواد خام مصرف مي کرد تا کالري لازم براي بقا را جذب کند. اين مدت يعني شش ساعت در روز را صرف جويدن کنيم.
اين يک نظر پذيرفته شده است که با ورود گوشت قرمز به رژيم غذايي اجداد انسان، مغز آنها رشد کرد و هوششان افزايش يافت.
گوشت قرمز نه تنها باعث بزرگ شدن مغز اجداد انسان شد، بلکه همچنين به نياز آنها در صرف کردن تمام وقتشان براي جستجوي غذا براي حفظ انرژي پايان داد.در نتيجه فرصتي براي ايجاد ساختارهاي اجتماعي پديد آمد.
پروفسور ريچارد رنگام از دانشگاه هاروارد معتقد است که مساله فقط به روي آوردن به گوشت قرمز به عنوان يک ماده غذايي مربوط نمي شود.
به نظر او آنچه باعث ايجاد يک تحول عميق در تکامل انسان شده بيشتر شيوه آماده کردن غذا بوده تا تغيير عناصر رژيم غذايي.
وي معتقد است که پختن بالاترين نقش را در افزايش کيفيت غذا در کل تاريخ حيات ايفا کرده است.
به گفته اين پژوهشگر اجداد انسان به احتمال زياد غذا را به اشتباه داخل آتش انداختند. بعد متوجه شدند که خوشمزه شده است و اين اتفاق مسير کاملا تازه اي را رقم زد."
وي اظهار داشت: براي درک اينکه بدن ما چطور و چه زماني تغيير کرد، بايد با بررسي فسيل ها نگاه دقيقتري به آنچه اجداد ما مي خوردند بيندازيم."
قديمي ترين جد ما "آسترالوپيتکوس" بود که به ميمون شباهت داشت.
اين موجود داراي شکمي بزرگ حاوي يک روده خيلي بزرگ بود که براي هضم مواد سفت گياهي به دندان هاي بزرگ و پختي نياز داشت که براي آسيا کردن و خرد کردن گياهان سفت به کار مي رفت.
با اين حال آسترالوپيتکوس زندگي درختي را ترک کرد و وارد ساواناي آفريقا شد و شروع به خوردن حيواناتي که آنجا مي چريدند، کرد. همين تغيير محل سکونت، سبک زندگي و رژيم غذايي بود که باعث تغييرات عمده در آناتومي انسان شد.
خوردن گوشت ارتباط نزديکي به تحولي تکاملي در حدود 2 ميليون و 300 هزار سال قبل دارد که به پيدايش هومو هابيليس با دندان هاي تيزتر و مغزي 30 درصد بزرگتر منجر شد.
با اين حال مهمترين تحول يک ميليون و 800 هزار سال قبل زماني که هومو ارکتوس - اولين جد "واقعا انسان" ما - پا به عرصه گذاشت روي داد.
هومو ارکتوس داراي مغزي حتي بزرگتر و آرواره ها و دندان هاي کوچکتر بود.
بدن ارکتوس نيز چيزي شبيه به ما بود. بازوهاي کوتاهتر و پاهاي بلندتر ظاهر شد و شکمي که مخصوص هضم گياهان بود از ميان رفت، يعني ارکتوس نه تنها مي توانست سرپا بايستد بلکه مي توانست روي دو پا بدود.او باهوشتر و سريعتر بود و به گفته رنگام پختن غذا را آموخته بود.
پژوهشگران مي گويند: "پختن شکم ما را کوچکتر کرد. وقتي غذايمان را پختيم، نيازي به شکم بزرگ نداشتيم."
به گفته آنها شکم از نظر انرژي پرهزينه است. افرادي که با شکم کوچک به دنيا مي آمدند مي توانستند انرژي شان را ذخيره کنند، بچه هاي بيشتري داشته باشند و بهتر بقا يابند.
پروفسور پيتر ويلر از دانشگاه جان مورس ليورپول و همکارش، لسلي ايلو، فکر مي کنند همين تغيير در سيستم گوارشي ما بود که امکان بزرگتر شدن مغزمان را فراهم کرد.
پختن، سلول هاي غذا را مي شکند به طوري که براي آزاد شدن مواد مغذي مورد نياز بدن، معده بايد کار کمتري انجام دهد.
به گفته ويلر اين تحول "باعث آزاد شدن انرژي شد که سوخت مورد نياز مغز بزرگتر را فراهم کرد. افزايش اندازه مغز، با کوچک شدن شکم رابطه دارد."
جالب اينکه ويلر و ايلو دريافتند که کاهش اندازه دستگاه گوارشي دقيقا به اندازه افزايش اندازه مغز يعني 20 درصد بود.
پروفسور استفان سيکور در دانشگاه آلاباما دريافت که غذاي پخته نه تنها انرژي بيشتري در بدن آزاد مي کند، بلکه بدن هم انرژي کمتري صرف هضم آن مي کند.
پختن غذا اصولا يک نوع هضم پيشاپيش است که مصرف انرژي را از شکم به مغز منتقل کرده است.
به گفته ويلر و رنگام و همکارانشان، اين تصادفي نيست که انسان - باهوشترين موجود زمين - تنها گونه اي است که پخت و پز مي کند.
علمي/9023

انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا) / کد خبر 991273
نقل از ايرنا